Dojrzewanie - Przykładowy układ gimnastyki porannej

Oczywiście zawsze najpierw przeciąganie — mocne, z ziewa­niem... A potem ćwiczenia, o na przykład: A —E —I —J —M* albo B—D—G—J—N albo * Spójrz na rysunki na str. 130—134! C —F —H —L —Ł itd.A: Siad. Uwaga na plecy — mają być idealnie proste! Wolno odchylasz głowę do tyłu. Wykonujesz kilka głębokich obrotów. Wdech przy od­chyleniu głowy.B: Leżenie na brzuchu. Ręce na szyi, łokcie uniesione i odchylone do tyłu. Głowa do góry z oporem rąk na karku. Powtórzyć 8 razy. Wdech w czasie odchylania głowy.C: Siad skrzyżny. Uwaga na plecy — muszą być prościuteńkie! Kręcenie głową — wolno — 3—6 razy.Prostowanie pleców D: „Ukłon japoński". Z klęku (idealnie wyprostowane plecy i ręce) bardzo wolny opad tułowia w przód do ziemi i równoczesne siadanie na pięty. I powrót — odbicie rękoma od podłogi, wyprostowanie tułowia, klęk. Powtórzyć 4—8 razy. Wdech — podczas prostowania. Wydech przy skłonie.E: Leżenie na brzuchu. Odchyla­nie górnej części tułowia. Powtó­rzyć 6—10 razy. Wdech przy od­chylaniu.F: Rozkrok równoległy. Opad w przód opierając się o stół, krze­sełko — rytmiczne pogłębianie. Powtórzyć 4—6 razy. Swobodne oddychanie.G: Leżenie na plecach. Wolno unosić nogi wyprostowane w kolanach. Na wysokości ok. 30 cm lekko uderzyć stopą o stopę i powoli opuszczać nogi. Powtórzyć 6—8 razy. Swobodne oddychanie.H: Leżenie na plecach. Stopy zaczepione o szafę, tapczan. Energiczny wymach ramion w przód i... usiąść. Uwaga — od razu proste plecy! Powtórzyć 5—6 razy. Wdech w czasie wymachu ramion./: Klęk. Ręce na biodrach. Plecy proste. Opadanie tułowia w tył. Powtórzyć 6—8 razy. Wdech w czasie opadu.J: „Koci grzbiet". Przysiad podparty. Stopy na palcach. Kolana złączone. Wyprost kolan w czasie podnoszenia do góry. Pięty mocno oparte na podłodze. Powtórzyć 4—10 razy.K: Leżenie na plecach. Prawa noga wymach do góry, do poziomu. Lewa ręka chwyta stopę, prawa ręka na kolanie. Wyprost kolana. I odwrotnie. 2 razy każda noga.L: Leżenie na plecach. Skurcz obu nóg jak najbliżej tułowia. Przy­ciągnąć kolana do piersi. Wolno opuścić nogi. Kolana wyprostować. Powtórzyć 5—8 razy. Wdech w czasie skurczu.Ł: Ramiona zgięte w łokciach. Łokcie na wysokości barków — energicznie do tyłu — 6 razy. Żywe tempo. Swobodne oddechy.N B: Krążenie ramion. Duże, szybkie koła. Jednym i drugim ramieniem. Powtórzyć 3—5 razy.C: Kolejne wymachy ramion wzwyż. Enegicznie. Pogłębiać. Powtórzyć 4—6 razy.Wieczorny relaks Kilka ćwiczeń rannych, np. C — D — G — N oraz trochę cho­dzenia na zewnętrznych krawędziach stopy. Trochę chodzenia palcami do środka. Te ćwiczenia zapobiegają płaskostopiu.I wreszcie „noszenie ciężaru na głowie" (chodząc po pokoju połóż na głowie książkę. Plecy wyprostuj) i leżenie na plecach — „rowerek" (niewielkie kółka stopami — nogi prostuj przy każdym ruchu wzwyż).

usługi księgowe poznań | nowoczesne malowanki dla dzieci do druku | gry wyścigi | pościel antyalergiczna | nauka angielskiego dla dzieci | Gry planszowe | pomoc dzieciom

Wstęp

Ażeby zachować ciągłość życia, natura wyposażyła zwierzęta w instynkt płciowy. Związała z czynnościami rozmnażania silne, przyjemne przeżycia. One są silnym bodźcem, motorem działa­nia. U wielu zwierząt życie płciowe, czynności związane z zapładnianiem, wymagają wstępnych zabiegów. Głuszec, nim nakłoni samicę do współżycia, tokuje, wydaje dziwne, dla głuszców piękne głosy, puszy się, tańczy. Wszystko to czyni, aby się spodobać swej partnerce. Niektóre zwierzęta na okres godowy zmieniają barwę, a wszystkie starają się wydać jak najpiękniejsze, jak najsilniejsze. Jelenie toczą walki. Prawo do samicy ma ten najsilniejszy. I chyba słusznie, bo ten zapewni najzdrowsze potomstwo. Sprawy płci dochodzą do głosu tylko w pewnych okresach życia zwierząt. Wówczas koncentrują one wszystkie swoje zainteresowania na sprawach płci, wówczas odbywają się i walki jeleni, i tokowanie głuszców. Między tymi okresami zwierzęta wykazują obojętność dla spraw płci. Człowiek, jak już sobie powiedzieliśmy, podlega także prawom biologii — i człowiek wyposażony jest w potężny instynkt płciowy. Ale przecież człowiek różni się jednak od zwierząt — taką zasadniczą różnicę stanowi szczebel rozwoju psychicznego.